top of page

Standbeeld

​

Als een kind dat zijn schaduw voor het eerst ziet...

​

Ik ontdek dat de bijen niet rechtstreeks uit het zwembad drinken.

​

Ze doen het terwijl ze zich vastklampen aan de pas natte muren,

precies waar het water schudt.

​

Die grens is de dunne lijn tussen het lessen van je dorst en het sterven.

​

​

Ik, die een bron of een beul kan zijn, ben binnen aan het baden.

Om mij heen drijven verschillende insecten op het oppervlak,

dodelijk verslagen in zo'n cruciale prestatie.

​

Als ik ze naar buiten zet, zijn ze voedsel voor de mieren.

​

​

Dan fladdert er een wesp langs de rand. Land.

​

Elke keer dat ik beweeg, wordt het water meer in beweging.

​

Ik besluit een standbeeld te zijn en wacht terwijl ik het observeer.

​

​

Het water wordt rustiger.

​

​

Ze hydrateert en hervat haar mars. Overleven.

Wij zijn gewoon... wind die zaden draagt.

📷 van Creative Commons CC

📝door Cesar Rampe

bottom of page